Maciej Pinkwart
Sardynia punktowo
Turystyka.
Jeszcze w 2016 roku Sardynię odwiedziło tylko 2,9 mln turystów. Po załamaniu
kowidowym wyspa z roku na rok zyskuje na popularności. Rekordowy pod tym
względem był rok 2022, kiedy to odnotowano na Sardynii prawie 3,8 milionów
przyjezdnych (według innych źródeł – 6 milionów). Turyści zagraniczni (1 778 232
osób) w 2022 r. stanowili 47,8 procent odwiedzających. Wśród nich najwięcej było
Niemców (454 743 osób) i Francuzów (299 829). Polacy w tej statystyce zajmują
ósme miejsce: 64 561 osób. Najwięcej turystów przyjeżdża w sierpniu. Przeważają
goście w wieku 45-64 lata.
Plaże. Na
Sardynii jest ponad 200 oficjalnie zarejestrowanych plaż, zaspokajających gusty
wszystkich zainteresowanych: od takich jak na Karaibach, z drobniutkim białym
piaseczkiem, łagodnym zejściem do morza i lazurową wodą, po takie wysypane
kamykami, ze skałami sterczącymi z morza, które niemal od brzegu jest głębokie.
Te cieszące się największym zainteresowaniem publiczności są objęte pewnymi
restrykcjami: liczba przebywających na nich ludzi w sezonie jest ograniczona, na
większości wstęp jest płatny (osobno płatne są leżaki i parasole), oczywiście
wszystkie okoliczne parkingi są płatne. W 2024 r. były to:
Cala Coticcio,
plaża na wyspie Caprera, w Archipelagu Marii Magdaleny, północno-wschodnia część
wyspy. Dostęp łodziami, albo turystyczną ścieżką przez skały. Ograniczenia: od 1
czerwca do 30 września 60 osób naraz, wstęp 3 €, tylko w towarzystwie lokalnego
przewodnika, dzieci do 3 lat wstęp wolny.
Cala Brandinchi,
koło miasta San Teodoro, wybrzeże północno-wschodnie. Do 15 września
ograniczenie do 1447 osób dziennie. Wstęp wolny.
Lu Impostu,
plaża położona kilka kilometrów dalej na południe na wybrzeżu
północno-wschodnim, do 15 września ograniczenie do 3332 osób dziennie, wstęp 2 €
(bezpłatny wstęp dla okolicznych mieszkańców, dzieci do 12 lat i osób
niepełnosprawnych).
Cala Goloritzé,
koło miejscowości Baunei, wschodnie wybrzeże, zatoka wcinająca się w płaskowyż
Monte Santo, rezerwat przyrody, dostęp wyłącznie od strony lądu – zejście trwa
ok. godziny, różnica wysokości 400 m. Od 1 czerwca do 30 września dostęp dla 250
osób dziennie, możliwość rezerwacji internetowej i przez Whatsappa, wstęp 7 €.
Punta Molentis,
południowo-wschodni cypel, na wschód od Cagliari, od 1 czerwca do 31
października dostęp ograniczony do 500 osób dziennie, wstęp 1 €, bezpłatny dla
dzieci do 6 lat.
Tuerredda,
najdalej na południe wysunięty cypel Sardynii, koło miasta Setti Ballas. Do 30
września ograniczenie do 1100 osób, 729 na piasku i 371 na leżakach. Istnieje
możliwość rezerwacji miejsc wyłącznie na leżaki. Wstęp wolny.
La Pelosa,
koło miejscowości Stintino, północno-zachodni cypel wyspy, w pobliżu Porto de
Torres. Od 1 czerwca do 31 października ograniczenie do 1500 osób, wstęp 3,50 €,
możliwość wcześniejszej rezerwacji internetowej.
Dla miłośników szmaragdowej wody i
lśniąco białego piasku, przy okazji posiadających większą ilość pieniędzy na
koncie, warte polecenia są wszystkie plaże Szmaragdowego Wybrzeża (Costa
Smeralda), rozciągającego się na południe od
Archipelagu Marii Magdaleny, w północno-wschodniej części Sardynii. Najbardziej
zatłoczone są Spiaggia del Principe (Poltu di li Cogghi), Capriccioli, Rena
Bianca, Liscia Ruja, Cala Brandinchi, i oczywiście wszystkie plaże położonego na
północy Archipelagu Marii Magdaleny.
Dokładnie po przeciwległej stronie wyspy, na południowym
zachodzie leży Zielone Wybrzeże, Costa Verde z wartymi odwiedzenia plażami Capo
Frasca, Pistis, Torre dei Corsari, Porto Palma, Babari, Funtanazza, Gutturu e'
Flumini, Portu Maga, Piscinas, Scivu i Capo Pecora.

Ale tak naprawdę przy niewielkim wysiłku każdy znajdzie na
Sardynii taką plażę, jaka będzie mu odpowiadała: jest ich tak wiele, że nie
warto kierować się cudzym gustem. Z drugiej strony jednak opinia, że Sardynia to
niewiele więcej niż wyspa o pięknej wodzie, białym piasku i świetnych
możliwościach opalania najwyraźniej frustruje i martwi władze prowincji. Stąd
podejmowane w ostatnich latach próby rozpropagowania tego, co jest w Sardynii
fascynującego trochę dalej w głębi lądu. Miejscowe organizacje turystyczne
próbują zachęcić turystów do zapoznania się z pięknem miejscowej przyrody, z
atrakcjami krajobrazowymi i sportowymi (coraz liczniejsze są wyprawy górskie, w
tym wycieczki wspinaczkowe), a także z niezwykłą historią tego regionu. Plaże są
piękne; przyroda jest ciekawa i w wielu miejscach niemal pierwotna; historia
jest tajemnicza i oryginalna, często niezbadana do końca.
Tym śladem podróżowaliśmy.
Uwaga: podane poniżej informacje o godzinach otwarcia i cenach
biletów wstępu do muzeów, galerii i stanowisk archeologicznych oraz opłaty
plażowe pochodzą z 2024 i 2025 roku.